خواص عسل

به كودكان خود عسل بدهيد و اثر معجزه آساى آن را ببينيد.
تاريخچه عسل
تاريخ عسل به قرنهاى طولانى گذشته مى رسد. در سنگنبشته هايى كه سه هزار سال پيش از ظهور مسيح در مصر به دست آمده است از عسل و محصول آن نام برده شده است .
در انجيل كتاب مذهبى مسيحيان يعقوب به پسرانش توصيه مى كند براى جلب توجه فرعون براى او عسل هديه برند.
در تورات عزه شيل دستور مى دهد براى جلب رضايت مهمانش به آنها عسل بدهند. فيثاغورث به هواداران مكتب خود توصيه مى كند كه نان و عسل بخورند.
روميان قديم براى به دست آوردن عسل به اسپانيا و جزيره كورس مى رفتند. بطور خلاصه تمام ملتها عسل را دوست داشتند و تمام مذاهب مصرف آن را توصيه كرده اند.
معروف است كه وقتى مسيح در راه ((امائوس )) طى طريق مى كرد برادران او يك ماهى و يك كوزه عسل به او دادند تا توشه راهش باشد و خداوند محروميت از عسل را عذاب عليم نام برده است و گفته است وقتى بخواهيم اولين احسان خود را از مردم برگيريم آنها را از عسل محروم خواهم كرد.
عسل ماده شيرينى است كه زنبوران عسل از گرد گلها مى سازند و مادام سوينيه نويسنده معروف فرانسوى در آثار خود توصيف شاعرانه اى از عسل كرده و آن را ((روح گلها)) نام برده است .
ارزش غذايى عسل
عسل غذايى است كه خيلى قوت دارد. صدگرم عسل بيش از سيصد كالرى حرارت ايجاد مى كند. عسل با حجم كمى كه دارد غذايى استثنايى است كه ارزش غذايى آن زياد است .
بطورى كه حساب كرده اند يك كيلو عسل معادل پنج ليتر شير، 26 عدد موز، شصت پرتقال ، پنجاه تخم مرغ و يازده كيلو و هفتصد و پنجاه گرم گوشت گاو است .
قندى كه عسل دارد از گلوكوز، فروكتوز، لوولوز، ساكاروز و دكستروز تشكيل شده است كه تمام اين مواد قندى مستقيما جذب بدن مى شود. با خوردن عسل انرژى در بدن ايجاد مى شود كه فورا مى توان آن را مصرف كرد و به همين جهت عسل غذايى مغذى است . دكتر پل كارتون درباره عسل نوشته است : ((عسل غذايى زنده ، داراى دياستاز، عطر و مواد معدنى است .))
دياستازهايى كه در عسل وجود دارد عمل هضم را تسهيل و آسان مى سازد. مواد معطرى كه در عسل وجود دارد. مطبوع و اشتهاآور است .
املاح معدنى عسل مخصوصا مورد نياز دستگاه بدن ما است .
عسل داراى آهن است كه بر ضد كم خونى مى جنگد و هموگلوبين خون را به وجود مى آورد. فوسفور عسل سلولهاى مغز را تقويت مى كند و املاح معدنى ديگر عسل جذب بدن مى شود. اسيدفورميك عسل خواص ضد عفونى به آن مى دهد.
قديمها مقدارى عسل را روى زخم مى گذاشتند تا از عفونت آن جلوگيرى و زخم را زودتر التيام دهد.
بالاخره عسل داراى مقدار قابل توجهى ويتامينهاى ((آ)) و ((ب )) و ((ث )) مى باشد كه از اين جهت غذايى مخصوص رشد و حفظ عضلات است .
مصرف عسل براى چه كسانى مجاز است ؟
هر كس كه از سلامت طبيعى برخوردار است و حتى بعضى از بيماران بايد عسل بخورند. اشخاص مبتلا به بيمارى قند، قند موجود در عسل را بهتر مى توانند تحمل و هضم كنند. عسل يك غذاى مخصوص شكم پرستان نيست بلكه خوراك مفيدى است كه براى تمام ادوار عمر مصرف مى شود از بچه هاى شيرخوار گرفته تا پيرمردان كهنسال همگى مى توانند آن را مصرف كنند. در كشورهاى انگلستان ، بلژيك ، هلند، اسكانديناوى ، كاندا و آمريكاى شمالى دو تا چهار برابر بيش از فرانسويان عسل مصرف مى شود.
مصرف عسل به چه كسانى توصيه و تاءكيد مى شود؟
كسانى كه كم خون هستند، كسانى كه از بستر بيمارى برخاسته و دوران نقاهت را مى گذرانند همچنين كسانى كه خسته شده اند چون عسل داراى ويتامين ، فسفر و آهن است . كسانى كه امراض پوستى دارند زيرا قندهاى عسل لينت آور است . مصرف عسل به بچه ها و نوجوانان توصيه شده است زيرا در رشد آنها اثر مى كند. بزرگسالان ، ورزشكاران ، كسانى كه كارهاى بدنى سخت مى كنند، بچه هاى شيرخوار، مادرانى كه حامله هستند و در آينده بچه دار مى شوند بايد عسل بخورند. زيرا عسل سرشار از مواد قندى طبيعى و خواص انرژى دار است .
پهلوانان روم قديم وقتى مى خواستند به ميدان مسابقه بروند قبل از شروع مسابقه و ورود به ميدان ، عسل مى خورند.
طى تجارب عملى كه در خانه هاى كودك در فرانسه و سويس و آلمان به عمل آورده اند به دسته اى از كودكان قند معمولى و دسته ديگر عسل طبيعى داده اند و بعد از يك ماه ديده اند بچه هايى كه با عسل تغذيه شده اند داراى رشد بيشترى بوده اند و وزن آنها زيادتر شده است .
پيرمردان و پيرزنان بايد عسل بخورند زيرا عسل غذايى در حجم كم با مواد غذايى و انرژى فراوان است . بقراط حكيم طول عمر دموكريت و آناكرئون را كه عمر طولانى داشته اند در اثر مصرف عسل مى دانستند. كسانى كه از حنجره و دستگاه تنفسى عليل هستند بايد عسل بخورند زيرا عسل داراى خواص نرم كننده حنجره و دستگاه تنفسى است .
چه عسلى را براى مصرف بايد انتخاب كرد؟
مرغوبيت عسل و مخصوصا شكل خارجى و عطر آن مربوط به ناحيه اى است كه عسل از آنجا به دست آمده و نيز گلهايى است كه در آن ناحيه روييده است تا زنبورهاى عسل بر روى آن بنشينند و عسل را به وجود آورند.
در ايران عسل آذربايجان مخصوصا عسل نواحى كوهستانى و دشتهايى كه گلهاى شقايق شفابخش در آنجا مى رويد معروفيت خاصى دارد. عسل نواحى مركزى و جنوب ايران مخصوصا در جاهايى كه درختان مركبات دارد بوى گلهاى درختان پرتقال و نارنج و نارنگى را مى دهد.
رنگ عسلهايى كه در ايران به وجود مى آيد طلايى رنگ پريده كه تقريبا سفيد است تا قهوه اى روشن مى باشد. كندو داران مى گويند عسل كمرنگ متعلق به زنبورهاى جوان و عسلهاى پررنگ از زنبورهاى مسن است .
چگونه بايد عسل را حفظ كرد؟
عسل به خوبى و در مدت طولانى حفظ مى شود. عسل را از موم به دو طريق ساده و بهداشتى مى توانيد جدا كنيد: يكى اينكه به كمك آفتاب آن را آب كنيد و موم آن را بگيريد، ديگر اينكه عسل و موم را در ظرفى بريزيد و آن ظرف را در ديگ آب جوش كه به صورت ((بن مارى )) در آمده است حرارت دهيد تا عسل از موم جدا شود.
عسلى را كه از موم جدا كرده ايد بايد در ظرفهاى شيشه اى ، بلور، لعابدار و يا ظرفهاى كارتونى مخصوص بريزيد و در آن ببنديد و تا ممكن است از جريان هوا و نور آن را حفظ كنيد.