فارسى من آش انگور است به من خوشه سياه و سياه درخت هم مى گويند در كلاردشت به من خرزل در نور كجور كلى كك ، در گرگان اشنگور، در ديلمان شر، در خلخال الجاره گويند. در فرانسه مرا ((نرپرن )) خطاب مى كنند. عربى من عوسج است ، من درختچه اى هستم از خانواده عناب به اندازه درخت انار، پر از خار و به ارتفاع شش تا هشت متر، به همين جهت به من خار درخت هم گفته اند. شاخه هاى نامنظم و كج و معوج من كه به طور متقابل قرار دارند بهترين وسيله تشخيص من هستند. برگهاى شاخه هاى جوان من دندانه دار با گلهاى كوچك زرد مايل به سبزى است ، ميوه من به اندازه يك نخود كه در داخل آن شيره اى به رنگ قرمز مايل به سبز يا مايل به بنفش همراه با دو تا چهار دانه ديده مى شود. شيره درخت من كمى تلخ و بدبو است .
شيره ميوه من مسهلى است بسيار قوى ، كه معمولا آن را با شربت قند مصرف مى كنند. براى به دست آوردن اين شيره ميوه هاى تازه را 3 تا 4 روز پس از چيدن مى گذارند تا تخمير شود. بعد آن ها را له كرده از الك يا پارچه اى مى گذرانند تا كمى از مواد رنگى آن گرفته شود، و شيره اى به رنگ سبز مايل به بنفش در آيد. مقدار خوراك اين شيره پنج گرم بوده ، و در صنعت داروسازى شربتى از آن مى سازند و به نام شربت ((نوپرن )) معروف بوده ، و مقدار خوراك آن ده تا پنجاه گرم در 24 ساعت براى اشخاص بالغ است . مقدار خوراك اين شربت براى اطفال دو گرم در ضرب در سن آنها است ، ميوه من در جميع احوال داراى خواص برگ من است كه شرح آن داده خواهد شد.
چكاندن آب برگ من در چشم هفت روز پى در پى جهت رفع سفيدك چشم خواه تازه باشد خواه كهنه مجرب است و چون ميوه مرا بكوبند و آب آن را گرفته ، و صاف كرده و خشك نمايند و در موقع لزوم مقدار يك گرم آن را با سفيده تخم مرغ و شير سوده در چشم بچكانند، جهت رفع سفيدى و درد چشم نافع است . ماليدن ضماد برگ من بر پيشانى از چشم درد جلوگيرى مى كند، و پرورده آن بهترين توتياست و چون برگ مرا بجوشانند تا عصاره آن گرفته شود، بعد صاف نموده بجوشانند تا غليظ گردد، جهت رفع لكه سفيدى چشم موثر است . جويدن برگ درخت من جهت جوشهاى دهان سودمند مى باشد. ضماد برگ تازه من جهت باد سرخ نافع است . خوردن عصاره برگ من جهت جرب و تسكين التهاب صفرا سود فراوان دارد. يكى از طرق معالجه جذام در طب سنتى ايران چنين بود كه بيخه درخت مرا گرفته ، ريزريز كرده ، هر روز 5/7 مثقال آن را با يك ليتر آب مى جوشانيد تا مقدار آن يك سوم شود، سپس صاف كرده مى نوشيدند، تا چهار پنج بار عمل كند و دفع سوداى سوخته نمايد، معمولا دو روز پى در پى به بيمار جذامى قليه گوشت با اسفناج مى دادند و روز سوم جوشانده فوق را مى نوشيدند و روز بعد به حمام مى رفت و از روز بعد دوباره اين عمل را تكرار مى كردند.
((انطاكى )) اين جوشانده را جهت معالجه جرب و خارش مفيد مى داند، پوست درخت و دانه هاى ميوه من هم اثر ملين و مسهلى دارند. معمولا خوراك دانه هاى ميوه من چهار گرم است براى درمان يبوستهاى مزمن مى توان از جوشانده پوست ساقه هاى قديمى من يك فنجان قبل از غذا نوشيد.