فارسى من هليله است ، اعراب آنرا معرب كرده اهليج گويند. من داراى انواع و اقسام به نامهاى هليله زرد، هليله سياه ، هليله كابلى و هليله چينى هستم . هليله كابلى محصول هندوستان است و چون سابقا آن را از راه كابل به ايران آورده اند، به كابلى معروف شده است . ميوه انواع ما موقعى كه تازه است ، بيضى يا گلابى شكل است كه پس از خشك شدن سخت و ناهموار مى گردد و داراى مواد صمغى ، تانن فراوان و مواد خلطآور و چند نوع قند است . در كتاب طب الائمه از قول حضرت رضا روايت كرده اند كه روزى جمعى از پزشكان در محضر ايشان از خواص چندين دارو توصيف مى كردند، آنحضرت فرمودند كه شما از اين ادويه تعريف مى كنيد، ولى نمى دانم چرا هليله و رازيانه را فراموش كرده ايد؟ هر كس در روز يك هليله كابلى را در دهان گذاشته و بمكده ، موى سر او سياه نشود... اين خاصيت در انواع ديگر ما هليله ها نيز موجود است ، انواع ما هليله ها براى تقويت معده ، حافظه ، ذهن و حواس ظاهرى و باطنى مفيد ميباشند براى سردرد، ماليخوليا و رفع وسواس و امراض روحى سود فراوان داريم . استعمال ما در موقع داشتن تب چه از راه خوردن و چه از راه تنقيه جايز نيست . براى رفع نسيان دارويى موثرتر از هليله كابلى نمى باشد. هليله پرورده و مرباى هليله مقوى كبد و حواس پنجگانه است ، و پاشيدن سوخته هليله خون بواسير را بند مى آورد، و براى تقويت دندان و لثه مجرب است . خوردن خيسانده و جوشانده من بهتر از جرم من است . سابقا مرا براى معالجه جذام هم تجويز مى كردند و با اينكه خوردن و تنقيه جوشانده مرا براى كسانى كه تب دارند منع كرده اند، در مورد سرسام (مننژيت ) افزودن آن را به تنقيه تجويز نموده اند. مقدار خوراك من دو مثقال و در جوشانده تا هفت مثقال است .