از سرنوشت برگ گل تازه من با هم وزن آن عسل ، گلنگبين و با قند و با شكر گلقند به دست مى آيد و چنانچه برگ گل كمتر و شكر زيادتر باشد، آن را گل شكرى ناميده اند، گلنگبين و گلقند هر دو مقوى دماغ و معده مى باشد. خوردن گلنگبين بعد از غذا جهت سرد مزاجان و پيران و اشخاص فالج و مبتلايان به درد مفاصل و نقرس و سنگ كليه و سختى ادرار مفيد است و مخصوصا در زمستان خوردن آن منافع بيشترى دارد، گلقند جهت اشخاص ‍ گرم مزاج و جوانان و جلوگيرى از وسواس جنون سودمند است . شيخ الرئيس ابوعلى سينا در كتاب قانون در قسمت سل مى نويسد: بانويى مبتلا به مرض سل بوده و من او را با خوردن گلقند معالجه نمودم و او مدتى آن را به مقدار زياد بيش از آن مقدار كه من دستور داده بودم مى خورد، تا بكلى شفا يافت . مقدار خوراك آن تا چهار مثقال است .