فارسى من شش شاخ است ، در مازندران به من "رولنگ " و در شهسوار "ششاك " گويند كه در واقع شش شاخ است . عربى من "قرصعنه مسدس " است . در داروسازى سنتى ايران به بسيارى از خارهاى دارويى كه تعداد آنها از ده گونه بيشتر است ، قرصعنه گويند، ولى مراد از مطلق آن من مى باشم . گياه من خاردار و از تيره چتريان است ، داراى برگهاى بزرگ با بريدگيهاى عميق مى باشد. لبه برگهاى من مضرس و هر لبه به خارى منتهى مى شود و بعلاوه تمام قسمتهاى گياه من حتى گل آن خاردار است . برگهاى من قهوه اى رنگ و كله قندى بوده ، بوى هويج مى دهد و در بعضى از انواع بيابانى من تا عمق دو مترى در زمين فرو مى رود. گلهاى من با اينكه نوش فراوان دارد، مورد استفاده زنبور عسل نيست . قسمتهاى هوايى گياه مرا هنگامى كه تر و تازه است ، مى توان پخته و خورد و بهترين سبزى خورشتى است . تمام قسمتهاى گياه من پيشاب آور و ملين بوده ، و اشتها را زياد مى كند و عادت ماهانه بانوان را باز مى نمايند. خوردن بيخ من اشتها و شهوت را زياد مى كند و پادزهر سموم است ، و جوشانده آن مسكن درد پهلو است . آشاميدن جوشانده بيخ من با شكر، بادشكن بوده و جهت از بين بردن نفخ و درد پهلو مفيد است . ادرار، شير و عرق را زياد مى كند و سنگ كليه و مثانه را مى ريزاند و براى دلپيچه نافع است . مرباى بيخ تازه من خوشبو كننده شكم و محرك باه است . عصاره بيخ من باز كننده حيض است . عصاره بيخ من باز كننده حيض است ، ضماد بيخ من با آرد جو و برگ كاسنى نرم كننده ورمهاى سخت مى باشد.