فارسى من خار مزرعه و عربى من ((شوكة البواسير)) است . به من علف دوالى هم مى گويند. گياه من به طول 4/0 تا 5/1 متر است كه غالبا در كنار جاده ها و اماكن باير مى رويم . پيدا شدن من در كشتزارها زيان آور است ، زيرا قطعات ريشه من مى توانند تبديل به گياه جديد شده ، تمام سطح مزرعه را بگيرد. برگهاى من داراى بريدگيهاى عميق است كه بريدگيهاى آن به يك تيغ سوزنى منتهى مى شود. مجموعه گلهاى من مانند تاجى كوچك از گلهاى لوله اى ارغوانى رنگ تشكيل مى شود، فرق من با ((كنگر خر)) در آرايش گل بوده و برگها به صورت زائده اى بال مانند نيست . گلهاى من به دو صورت متفاوت است ، بعضى داراى پرچم و بعضى داراى مادگى است ، و زير مجموعه و گلهاى من زائده هايى قهوه اى رنگ بيضى مانند ديده مى شود كه در نصف قسمت آزاد آنها، يك خط برجسته ديده مى شود، و همين امر مى تواند باعث تشخيص من شود و يكى ديگر از نشانه هاى تشخيص من آن است كه انشعابات ساقه گياه من در قسمت بالاى ساقه است . زنبور عسل به نوش گلهاى من علاقه زياد دارد. من در كرج ، اطراف تهران ، اراضى سنگلاخ اراك ، اصفهان ، ازنا، لرستان و مغرب ايران مى رويم . سابقا از من جهت معالجه هارى زياد استفاده مى كردند. ريشه من مقوى و پيشاب آور است ، اشتها را زياد مى كند و براى معالجه بيماريهاى پوستى تجويز مى شود. سرمه آبى كه در محل گودى اتصال برگهاى من جمع مى شود، ورم چشم را از بين مى برد و ماليدن آن پوست را نرم و لطيف مى كند.